Open brief aan de gemeente Haarlemmermeer “tijd voor actie”

Geachte gemeente Haarlemmermeer,

Naar aanleiding van de tragedie die zich gisteren heeft afgespeeld bij de Toolenburgseplas het volgende.

Gisteren, zondag 15 juli 2018, was het erg warm en kregen wij het idee om even lekker bij de plas te gaan zitten. Nou ben ik niet zo’n type dat de hele dag in de zon kan liggen bakken en ik heb al helemaal een hekel aan zwemmen in natuurwater. (De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik helemaal niet zo’n zwemliefhebber ben, maar dat terzijde.)

De Toolenburgse plas is op een kleine loopafstand van de woning waar ik gisteren verbleef (Tudorpark) dus er werden een paar handdoeken, een aantal versnaperingen en zonnebrandcreme ingepakt en daar gingen we. Over de busbaan, richting de plas. We maken zo nu en dan even een rondje en gaan dan een beetje mensen kijken. Normaal lopen we over de rechterkant richting het gedeelte waar ouders met hun kinderen liggen, maar gisteren liepen wij via de andere kant. Deze route had ik met zulk mooi weer als gisteren nog nooit gemaakt en ik wilde wel eens zien wat voor mensen er nou allemaal op hun vrije dag aan het genieten waren.

Na een paar minuten waren wij aangekomen bij een strandje en ik zei dat we hier wel even konden kijken voor een plekje. Toen ik erop liep en een meter of 30 verder was begreep ik pas dat ik op een hondenstrand terecht was gekomen. Overal lagen mensen met naast zich een herder, golden retriever of een chihuahua. Het was erg druk en chaotisch, maar wij hebben geen hond dus we wisten dat we verkeerd zaten en bleven doorlopen. Op een gegeven moment liepen wij dat hondenstrandje af, het pad weer terug op, en op naar het grote mensen strandje. Prima…

Ik lijk misschien een beetje een zuurpruim en misschien ben ik dat ook wel een beetje, maar toen ik in de rondte keek en op zoek was naar een plekje waar we twee handdoeken naast elkaar neer konden leggen, had ik een beetje een claustrofobisch gevoel. Als ik daar ergens mijn handdoeken neer had moeten leggen hadden de randjes van de handdoeken waarschijnlijk over die van een stel vreemde personen gekruist. Dus we liepen door en door en door…. op een gegeven moment zagen wij een plekje. Helemaal bovenaan naast de frietkot aan de andere kant van de plas. We legden onze handdoeken neer en plofte neer. Het was gezellig maar erg druk. Vanaf die kant kan je een beetje naar beneden kijken en je hebt zicht over de hele plas. Ik keek links en rechts naar alle mensen en heel ver in het water zag ik een paar kinderen. Waarschijnlijk zwommen die van de ene naar de andere kant. Zoals gezegd ben ik zelf niet zo’n zwemmer en ik zat dat zo te bekijken en ik kreeg een beetje een naar gevoel.

Ik wees naar die twee hoofdjes die boven het water uitkwamen en zei tegen mijn vriendin, “poeh, ze zullen maar kramp krijgen,” en daarna, “waar zit die reddingsbrigade eigenlijk.?”

Mijn vriendin vertelde mij toen dat er op de Toolenburgse plas geen reddingsbrigade was. Met enige verbazing nam ik dit waar en zei: “dat kan niet. Het is hier stervensdruk, je bent zo je kind kwijt. Als mensen iets gebeurt in die drukte zijn ze al dood voor er iemand is die echt iets kan doen. Zit er echt nergens een strandwacht ofzo?” Vriendin: “nee echt niet.”

Ik vond het vreemd en nogal gevaarlijk, maar goed, ik ben misschien een beetje een overbezorgd type als het om water en drukte gaat.

Na een minuut of 20 van de zon “genoten” te hebben was ik het al zat. Ik zei dat ik er alweer klaar mee was en dat zij rustig kon blijven liggen maar dat ik het voor gezien hield. Mij te druk en te warm. Mijn vriendin besloot toch, zij het met enige tegenzin, om met mij mee te lopen en vroeg welke kant we terug zouden lopen. Ik koos ervoor via de andere kant terug te keren. Slalommend tussen de handdoeken, ligstoelen, dames in bikini’s en mannen in Speedo’s namen wij het binnendoorpad waardoor wij op een gegeven moment langs het deel kwamen waar de kleinere kinderen kunnen zwemmen met hun ouders. Mijn vriendin wees mij aan waar ze normaal ligt als ze met haar kinderen naar de plas gaat en ook daar vond ik het knap druk. Weer zei ik dat ik het maar gevaarlijk vond dat er helemaal geen toezicht van gespecialiseerde mensen aanwezig was. Maar goed, we liepen door en zijn naar haar huis gegaan waar ik om 17.00 uur de finale van het WK ben gaan kijken.

Na die finale klikte ik op mijn telefoon het nieuws in en zag tot mijn grote schrik dat er (waarschijnlijk even nadat wij van het meertje weg zijn gegaan) een klein kindje van de bodem is gehaald, gereanimeerd moest worden en in kritieke toestand naar het ziekenhuis werd gebracht. “Kijk nou eens,” zei ik tegen mijn vriendin, “dit is nou precies wat ik bedoelde vanmiddag. Dit gebeurt er nou van. Er is verdomme helemaal niemand die daar toezicht houd.” Een verschrikkelijke gebeurtenis natuurlijk en ik heb tot s’avonds een uur of elf constant gekeken of er een update kwam over de gezondheid van het kleine ventje.

Helaas kwam er gisteravond niets en ik kreeg al een steeds angstiger gevoel.

Vanochtend toen ik naar mijn werk ging kwam via Facebook het verschrikkelijke bericht bij mij binnen. Het kleine ventje had het niet gered. Verdronken onder de ogen van vele vele vele mensen. Iets wat je misschien nooit helemaal kan voorkomen. Ouders die even niet opletten. Laat ik voorop stellen dat ik begrijp dat ouders verantwoordelijk zijn, maar als je gezellig met je gezin even wilt genieten en je hebt meerdere kinderen dan is er binnen een fractie van een seconde iets mogelijk waardoor je even afgeleid bent en is een kind even uit je gezichtsveld. Laten we met zijn allen de ouders in elk geval niet veroordelen, want bijna iedereen gebeurt het wel eens. Binnen in je eigen woning of buiten, dat je je kind even uit het oog verliest. Binnen en op rustige plekken scan je dan met je ogen en zie je je kind lopen of kruipen. Maar in deze drukte, dat daar gisteren rond liep, is het goed mogelijk dat het iets langer duurt voor je zo’n kleintje weer in het oog heb.

Juist om dan dit soort extra ogen te hebben horen er wat mij betreft gespecialiseerde mensen op zulke dagen aanwezig te zijn. Mensen die met verrekijkers op een hoger gelegen plek zitten en de boel in de gaten houden. Maar goed, dat is hier dus niet aan de orde en of het ongeluk met het kleine ventje voorkomen had kunnen worden blijft natuurlijk altijd de vraag, maar ik ben ervan overtuigd dat de kans in elk geval flink vergroot was geweest.

Toen ik na het verschrikkelijk bericht eens op ging zoeken waarom er geen strandwachten bij de Toolenburgseplas aanwezig zijn zakte mijn broek echt af.

Vorig jaar zijn er op deze locatie meerdere mensen verdronken. Dit is ook besproken in de gemeenteraad, maar toen is besloten dat men het niet nodig vond om extra toezicht te gaan houden. “Mocht de Heemsteedse reddingsbrigade behoefte hebben om op vrijwillige basis te controleren dan waren zij welkom, maar de gemeente Haarlemmermeer vond het niet nodig om daar geld voor uit te trekken.” Dit bericht heeft mij ongelooflijk tegen de borst gestuit en ik loop er al de hele dag mee in mijn hoofd.

Hoe is het mogelijk dat een rijke gemeente zoals de Haarlemmermeer geen geld uit wil trekken voor de veiligheid van zijn mensen. Mensen die in hun gemeente wonen, leven en recreëren en gebruik maken van faciliteiten die door diezelfde gemeente aangeboden worden? De gemeente Haarlemmermeer wil dus wel mooi weer spelen door plassen aan te leggen, door toerisme naar de gemeente te trekken, maar voor hun veiligheid instaan dus blijkbaar niet. Het enige dat zij vorig jaar na twee dodelijke incidenten nodig vonden was dat de brandweer zo nu en dan een kijkje kwam nemen en dat er handhaving drie maal daags een kijkje komt nemen of er overlast is.

Dit heeft niets met overlast te maken, dit zijn personen, kinderen, uw kinderen, waarop toegezien moet worden. Een burgervader of moeder, een gemeente fractie, moet als eerst klaar staan en instaan voor de veiligheid van zijn inwoners. En op dit soort ‘evenementen’, op dit soort drukke en warme dagen, hoort er gewoon extra toezicht te zijn.

Helaas is het voor het 4 jarig jongetje nu te laat maar laten wij met zijn allen hopen dat nu dan toch eindelijk de ogen open gaan en dat er vanaf nu op zulke drukke dagen wel extra toezicht komt van gespecialiseerde mensen. Want geloof mij, daar ga je in de toekomst levens mee redden op deze mooie plek. Een plek waar nu toch andermaal een donker zwarte rand omheen zit.

Vriendelijke groet,

Barry Joren

Normaal gesproken redacteur van een voetbalwebsite maar nu even als bezorgde Inwoner van de Haarlemmermeer. Voetbalprof . com

#gemeentehaarlemmermeer #burgermeester#fractievoorzitters #gemeenteraad

(Delen mag zodat het misschien bij de gemeente aankomt en zij zich eens dieper zullen buigen over deze ellende.)

Volg ons op Facebook